My TeaTimes


همه اونایی که منو حتی یه کم از دور می‌شناسن می‌دونن که Tea Time در زندگی من جایگاه ویژه ای داره... (خودم می دونم که ترکم!) پگاه طفلک با اینکه اصلا چای خور نبود با کمال احترام در TeaTime های من با ضمائم خوشمزه ش شرکت می کرد و می دونست که اگه لپ تاپ بیاره سر میز به من برمی خوره... 

گاهی هم من  TeaTime رو می بردم به محل کار اون!!!!  (منظور قسمتی از منزل است که پگاه در اونجا فعالیت و زندگی می کرد!)

بهترین و به یاد ماندنی ترین و سورپرایزینگ ترین هدیه عمرم هم اگه گفتین چی بود؟

کریسمس پارسال که پگاه رفته بود لندن واسم یه کتاب آورده بود که با دیدنش ساعت 3 نصفه شب جیغ کشیدم...اسم کتاب می دونین چی بود؟

"Favorite TeaTime Recepies  "  !!!!! 

حیف که دیگه پگاه حتی ماهی یه  بار هم به اینجا سر نمی زنه....

------------------------------------------------------------------------------------------------

هنوز نفهمیدم تو چه فرقی با همه دوستای خوب دنیا داری؟

چرا همه حرفایی رو که همه از من پرسیدن و جوابشو نشنیدن تو نپرسیدی و جواب

گرفتی؟؟؟

دلم خوابگاه بسطامی می خواد با اتاق تو....می دونم که غیر ممکنه دیگه اون روزا برگردن....

TEaTime های محترمی که مایه ش یه تک زنگ بود... وقتی از اتاقت میومدم بیرون مینای دیگری بودم...!!!

وقتی با چمدونات پریدی سمت اون سر دنیا...تند تند تو نت با هم چای می خوردیم....

ولی الان آخرین بارش یادم نمیاد.... تقصیر منه می دونم....!

دلم خیلی واست تنگ شده رفیق روز تنگم....

همین....

                      

  
نویسنده : مینا ; ساعت ۱٢:٥٥ ‎ق.ظ روز جمعه ۳٠ فروردین ۱۳۸٧
تگ ها :

من چه سبزم امروز....


این همان دنیاست....

دنیایی که روزگاری برگونه‌هایت سیلی می‌نوازد و گاه چون محبوبی شیرین و خواستنی  

 درآغوشت می‌گیرد.

پ.ن: اون آدمکی رو که احساس الانمو بیان کنه پیدا نمی‌کنم اینجا...

         

  
نویسنده : مینا ; ساعت ۱٢:٤۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٦ فروردین ۱۳۸٧
تگ ها :

زخمهای بهاری...

  

    Love is good.
                         It heals all wounds.
                                                    But where do they come from?

پ.ن: اگه ناراحتی قلبی یا زخمی چیزی ندارین یه سر به اینجا برنین. 

  
نویسنده : مینا ; ساعت ٤:٥۳ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٤ فروردین ۱۳۸٧
تگ ها :

چهارشنبه‌ها با پدر...


پیچیدگی به ما نشان می‌دهد که نباید خود را در باور به اینکه آنچه اکنون روی می‌دهد به

طور بی پایان ادامه خواهد یافت محبوس کنیم. هرچند می‌دانیم که رویدادهای مهم در

تاریخ جهانی یا زندگیمان کاملا دور از انتظار بوده‌اند. اما چه فایده! ما همچنان به عمل خود

ادامه می‌دهیم گویی پس از این قرار نیست چیزی دور از انتظار روی دهد. تکان دادن این

کاهلی ذهن همان درسی است که اندیشه پیچیده می‌دهد.

آنچه اندیشه پیچیده می‌تواند انجام دهد دادن یادداشتی به هرکسی است که یادآوری می‌کند :

فراموش نکن که واقعیت متغیر است.

فراموش نکن که چیز نو ممکنست ظهور کند و در هر حال ظهور خواهد کرد.

                                                              ادگار مورن- درآمدی بر اندیشه پیچیده
------------------------------------------------------------------------------------------------
سرکلاسای دکتر پرواز می‌کنم!

نه از اون پروازایی که سر اکثر کلاسای عمرم داشتم. و همیشه من در آنجا و دلم جای دگر!

روزی که با ترس و لرز رفتم پیش دکتر و گفتم که میخوام تو کلاس درس سایبرنتیک

 دانشجوهای دکترا شرکت کنم اصلا فکر نمی‌کردم اینقدر با این درس حال کنم.

کلاس تو اتاق دکتر تشکیل میشه. اتاقی که توش همه چی پیدا میشه.

از چند تا گلدون بزرگ با گلای خزنده تا سقف تا عکس دکتر در همایش چهره‌های ماندگار و

شربت اکسپکتورانت!!!

اما می‌دونین جای چی خالیه؟

دکتر تو اتاقش کامپیوتر نداره. کسی هم لپ تاپ دکترو ندیده.

در مورد استفاده از کامپیوتر موضع گیری خاصی داره که جاش اینجا نیست.

تنها استادیه که تفکر خودشو درس میده و به قول خودش حرف جیم و جک و کریستوفر رو

نشخوار نمی‌کنه!

روز اول منو به دانشجوهاش معرفی کرد و گفت که سابقه خوبی از من تو ذهنشه.

ولی نیم ساعت پیش بهم گفت که  اگه مخالفتی با حرفاش ندارم بهتره که شرکت نکنم تو کلاس!

خلاصه که من هر چهار شنبه عاشق خودم میشم! می‌فهمم که خیلی چیزا طبیعیه!!!

می‌فهمم که تا حالا خیلی به خودم و شعورم و احساسم احترام گذاشتم. می‌فهمم که

 اونایی که به خودشون دروغ میگن دارن واقعیت رو تا مدت نامعلومی مسک می‌کنن!

می‌فهمم که فقط روباتها غصه نمی‌خورن چون شعورشو ندارن!

قهقهه نمی‌زنن چون طعم هق هق رو نچشیدن.

خلاصه که همون پرواز....


پ.ن۱: کلاس دکتر یه حاشیه مهم داشت که یادم بندازین بعدا درگوشی واستون تعریف

کنم. حدود ۱۰دقیقه بحث کلاس درمورد انگشتر دست چپ من بود. آخرشم روم نشد بگم

 که انگشتر انگشت وسط هیچ معنی خاصی نداره و دکتر تو عدم قطعیت موند...!!!


پ.ن۲: قبل از عید در یک اقدام جوگیرانه ۴۸ ساعته نشستم و یه مقاله برای کنفرانس

آی تریپل ای نوشتم. در واقع تخیلات خودم بود در مورد نحوه پردازش اطلاعات در نهایی

ترین اعصاب چشم!


اکسپت شد!


به خدا من علاقه خاصی به چینیا ندارم. ولی وقتی بار می‌خوره آدم مجبوره بره دیگه

پ.ن۳: کتاب سه شنبه ها با موری رو خوندین؟

پ.ن۴ : خلاصه که بیخود نیست که پروفسوری لقب پدر یه رشته بودن رو می‌گیره.

  
نویسنده : مینا ; ساعت ٦:۳٧ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۱ فروردین ۱۳۸٧
تگ ها :

میای بازی؟


با نیمخندی و اخمی
                             که بیشتر زیرکانه‌است تا ملیح

                                                  می‌گویی آنها نمی‌گذارند
                                                                                      وفقط همین!

    آری! آنها نمی‌گذارند...

     یکی از آنها غرور توست
                                      یکی دیگر ترس توست

                                                             و دیگری عشق توست!

    و اینگونه‌است که پیش آمدن من به نزدیک شدن به تو نمی‌انجامد!

  و من چه عبث می‌پنداشتم 

  که اگر لحظه‌ای در زیر آسمان گرم و شیرین شده‌ای

  یا یک آن بر روی زمین تلخ و سرد گشته‌ای

همه و همه به خاطر من بوده است!

.......................

  آه ای اهل دنیا!

  آیا هیچ یک از شما دل خود را به بازی کودکانه‌ای برده است

  که در آن بازی را بیشتر دوست می‌دارند تا همبازی را؟ 

                                                               سپید خوانی روز - مفتون امینی

         

پ.ن۱ : من دختر بچه‌ها رو کماکان کمتر از پسربچه‌ها دوست دارما! سوء تفاهم نشه!

پ.ن۲: شکر به درگاه آقای خدا که مساله نگران کننده پست قبل حل شد... 

  
نویسنده : مینا ; ساعت ۱٠:٢٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٩ فروردین ۱۳۸٧
تگ ها :

نان و چراغ....


 

امشب دلم عجیب هوای خوابگاه بسطامی رو کرده با اون دیوارایی که مال خودم بود...

اواخر که دیگه حرفم تموم شده بود با مداد شمعی نقاشی می‌کشیدم! (البته پایه گذار این

امر مریم و نگار بودن!)

 اون خونه با چراغش و بربری کنارش....چه قصه‌ها که نداشتیم!

بسطامی با اون پنجره‌های رو به شبهای خنک و شیرین و پر ماجرا....

(میگن به مرگ بگیر تا به تب راضی بشه! همون قضیه س....)

 این روزها دنیا عجیب به من لطف دارد.

 ولی من به تحمل خودم مدتیه که دیگه ایمان چندانی ندارم..

 

پ.ن۱: به همین سادگی....

پ.ن۲: زندگی دشوار...نگرانم خیلی...

  
نویسنده : مینا ; ساعت ٢:۱٤ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٧ فروردین ۱۳۸٧
تگ ها :

آمد ورفت...


شب و روزت همه بیدار که آید شاید

              کور شد دیده در این کوره ره شایدها

                           شاید ای دل که مسیحا نفست آمد و رفت!

                                            باختی هستی خود بر سر می‌آیدها...
                                               
                                                                     نمی‌دانم ها-حسین پناهی


پ.ن۱: یه پ.ن ای هست که در راستای برنامه‌ های تزکیه نفسی که برای سال جدید وبلاگ نویسی ام وضع کردم نمی‌نویسمش...

پ.ن۲: نشر ثالث...

  
نویسنده : مینا ; ساعت ۳:٢۸ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٦ فروردین ۱۳۸٧
تگ ها :

از خوی تا قونیه....


        گفت : چرا شکستی؟
                                      
                             گفتم: تا بپرسی چرا...
                                                                    
شمس تبریزی

           

       
       

         پ.ن:   در راه خطر هست و در بیراهه مرگ.....

  
نویسنده : مینا ; ساعت ۱٠:٥٠ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٥ فروردین ۱۳۸٧
تگ ها :

غربت سرد و سوت و کور

داشتم فکر می کردم چی تو زندگی در غربت هست که آدما رو انقدر می ترسونه

مگه چیزی غیر از تنهاییه؟!

آدم می تونه تو کشور خودش، شهر خودش و حتی توی خونه خودش هم همونقدر تنها باشه

پس میشه حتی غریبگی غربت رو هم شکست

فقط باید بخوای...

 

پ.ن1. تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف!

پ.ن2. فقط بخاطر تو؛) 

  
نویسنده : مینا ; ساعت ٧:۳٦ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۸ فروردین ۱۳۸٧
تگ ها :