خداحافظ معجزه های کوچک...

همخانه ام چند روزیست که در سفر است. مریم از دیروز پیشم بود و یک ساعت پیش

رفت. دفاع دارد به زودی. نمی شد اصرار کنم که بمان.

کم پیش می آید عصر یک روز تعطیل تنها بمانم. ولی امروز ظاهرا از خانه خارج نخواهم

شد.

امروز آمدم اینجا که بنویسم این آخرین پست این وبلاگ است. 

به 5 سال نرسید. پست اول مرداد 84 بود. 

تا فروردین 88 اینجا آدرس دیگری داشت و از آن به بعد با تغییر آدرس توسط نگارنده 90

درصد خوانندگانش را با کمال میل از دست داد! 

بارها عزم ترک اینجا را کرده بودم ولی این بار فرق دارد. حالت قهر و ناراحتی در میان

نیست. وبلاگ نویسی به سبک من افت و خیزهای فراوانی داشت ولی به اندازه یک

مدرک دانشگاهی برای خودم اندوخته کسب شد. 

 

در جای دیگری می نویسم. فقط به خاطر اینکه خواستم با شروع مراحل جدید در

زندگیم خانه مجازیم را هم نو کنم. آدرسش را اینجا نمی گذارم ولی به کسانی که می

دانم گاهی به اینجا سر میزدند به طریقی اعلام خواهم کرد. 

اگر هستند اندک خوانندگانی که من از حضورشان در اینجا بی اطلاعم ایضا می توانند با

قرار دادن ردی از خود آدرس خانه جدیدم را دریافت دارند. 

سفری در پیش دارم. دعای خیرتان را بدرقه راهم کنید.

 

  
نویسنده : مینا ; ساعت ٦:۳٩ ‎ب.ظ روز شنبه ٥ تیر ۱۳۸٩
تگ ها : آخرنوشت