.......

ما مي‌خواهيم كه دوستمان بدارند.

"خواستن " در اين جمله زيادي است.

 بهتر است بگوييم: در آرزوي آن هستيم كه دوستمان بدارند. صميمانه و

ساده لوحانه در آرزوي آن هستيم كه دوستمان بدارند. اما در باور و روياي

 مان اشتباه مي‌كنيم. آنچه در واقع آرزويش را داريم اينست كه ما را ترجيح

 بدهند- دوست بدارند، بلي، ولي" كمي بيشتر از ديگري"، ترجيحمان دهند.

ما عشق و ترجيح را با هم اشتباه مي‌گيريم.

   عشق و تعالي را،

             عشق و آرامش را.....

                                       " موتسارت و باران" – كريستيان بوبن

 

 

پ.ن: آدمي به محبوبهايش چيزهاي زيادي هديه مي‌كند: كلام، آرامش، لذت.....

  
نویسنده : مینا ; ساعت ۸:۱٥ ‎ب.ظ روز جمعه ٢ شهریور ۱۳۸٦
تگ ها :