يه روز منم می‌فهمم....

من به خودم مي‌گويم كه اين انسانها،

حتي با احساس ترينشان،

 حتي سرگردان ترينشان در انديشه،

آري حتي معروفترين و دانشمندترينشان هم نتوانستند آگاهانه يا غير آگاهانه

از اين غريزه فرار كنند. غريزه اي كودكانه و ساده:

نوشتن به منظور جبران جبران ناپذير....

                                                              فراتر از بودن- کریستین بوبن

پ.ن ۱: باید سرعتمو کم کنم....کم کم دارم تو کار زمان دخالت می‌کنم.

اوی...! ترمز...! تصادف می کنیا...! این دفعه دیگه حتما می‌میری...

پ.ن۲: شایدم اصلا پیاده شم کلا...یه خاطره خوب از رانندگی با عینک

پ.ن۳: حال من خوب است. اما تو باور کن.....

  

نویسنده : مینا ; ساعت ٧:٥۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٥ شهریور ۱۳۸٦
تگ ها :