ای امید نا امیدیهای من...

گاه به دوستی امتیاز بیشتری داده‌ام تا عشق...

عشق غالبا کورکورانه است....

عشق را می ‌توان زیر سوال برد....

عشق از دوستی آسیب پذیر تر است و چون با شیمی بدن سروکار دارد

احتمالا بعد از وصال کم رنگ و بی‌رنگ می‌شود....

اما دوستی واحه‌ای ماناست که گذر زمان آن را پر رنگ و پر رنگ تر می‌کند.

                                                                   دو نوع لبخند- سیمین دانشور

پ.ن۱: پست آخر حسین رو بخونین...بی ربط هم نیست...

پ.ن۲: دیشب وقتی که داشتم غرق می‌شدم تو فایل سمینارم و حالم

 دیگه داشت از سیگنال حنجره بهم می‌خورد در عین حال دلم به‌شدت

واسه صدای خودم تنگ شده‌بود ییییییییهو یه لرزش دوست داشتنی

 افتاد روی تصویر مانیتورم و یه تلفن از دیار باقی و متعاقب اون یه مکالمه

 طووووووولانی حالمو حسابی جا آورد.

تو شجاعترین آدمی هستی که می‌شناسم....فقط شنیدن صدای مهربونت

کافیه که به زندگی حمله کنم.

پ.ن۳: عجب خط ترمزززززززززززی...

پ.ن۴: ................شعر هست.

  

نویسنده : مینا ; ساعت ٢:٢٠ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٥ مهر ۱۳۸٦
تگ ها :