در ميان بازوان قدرتمند خدا....

روزی سر از تابوت برمی‌دارم

      و برای تو که مهربان نبودی

                                    دستی تکان می‌دهم

                                                      و بیتی ساده از مهربانی می‌خوانم......

        سفر که گریه ندارد

                                       شبی برمی‌ گردم

                                               و خوابهای آبی تو را پر از ترانه می‌کنم....

پ.ن: ارتباط قوی و روزانه من با فرناز گلی باعث شده که به شدت از احوال هم متاثر بشیم...

مدت زیادیه که جز اون و یکی دیگه هیچکس از احوال لایه های درونی دل من خبر نداره و همینجوری

 هی نظریه های متفاوته که صادر میشه در مورد من...

این روزها فرناز جونم غمگینه...قطعا احوال حنانه هم خوش نیست....

ولی....این دنیای بیرحم خیلی کوچیکه رامین جان...منم به شدت در غمتون شریکم...

  
نویسنده : مینا ; ساعت ۱۱:٢٧ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ آذر ۱۳۸٦
تگ ها :