طفیل هستی عشقند آدمی و پری... ارادتی بنما تا سعادتی ببری!


عاشق شدن به مردن می‌ماند. آدم می رود و گم می‌شود و از خود خبر نمی‌دهد....

وقتی به تو شک می‌کنم قلبم از یک تمشک حساستر است...

وقتی به عشق اعتماد می‌کنم قلبم از الماس هم سخت تر است.

حاضرم رنج بکشم ولی حاضر نیستم تسلیم یاس شوم.

به هیچکس اجازه نخواهم داد چراغ کوچک سرخ اعتماد را در قلبم خاموش کند.
                                                         
                                                                                 کریستین بوبن
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                       

پ.ن ۱: در ربع قرنی که از زندگیم می‌گذره همواره به عشق احترام گذاشته‌ام ولی یادگرفته‌ام

که بهش اعتماد نکنم. امروز هست و فردا نیست....

پ.ن۲: در روزگار عشقهای کامران هومنی که امروز تورو دوست دارم خیلی زیاد و فردا یکی

 دیگه رو!!! همون بهتر که آدم تنها باشه. به قول شهریار شیرین سخن ما:

گرسنه ام به دیاری که نانش ارزان است     خدای شکر در این شهر قحط سالی نیست!!!

پ.ن۳: نمی‌دونم دولت مهرورز که اینقدر به جوونا مهر می‌ورزه چرا این بساط ولنتاینو جمع

نمی‌کنه؟ یعنی چی که مثلا؟؟؟ میری از سوپر ماست بخری باید از میون قلبا و بادکنکا و
 
شکلاتا راهتو باز کنی....چرا با این جفتهای عاشق برخورد نمیشه؟ چرا جمع آوریشون

نمی‌کنن؟این اتصالات غیر شرعی بین دستای این جوونا باعث تبرج جوونای دیگه میشه خب...

از شما دوست عزیزی که در کامنتها از ضربالمثلهایی با مضامین گوشت و گربه استفاده

خواهید کرد بی نهایت سپاسگزارم زیرا به واقعیت بزرگی اشاره خواهید کرد...


پ.ن۴: از بیمارستان میلاد تا خوابگاه آژانس گرفتم راننده گفت فعلا ۸ تومن تا بریم ببینیم چقد

ترافیکه!!!اعتراض که کردم گفت: ترافیکه ولنتاینه ها خانوووووم!!! مگه نمیدونین؟

پ.ن۵: ولنتاینتون مبارک علی ایحال!!! ایشاللا عشق به همه‌مون سر بزنه با چهره آبی

خوشرنگش...نه! با هر رنگی که خودتون دوس دارین... من که آبیشو دوس دارم...

پ.ن۶:  پیش از اینت گر که با خود داشتم         هر کسی را تو نمی‌انگاشتم!!!

  
نویسنده : مینا ; ساعت ٦:٥٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٤ بهمن ۱۳۸٦
تگ ها :