خر مهربان من....!


روزگاری این ارابه را
                             خری تنبل با خود می‌کشید 


                                       او همان خر  مراد بود و ما نمی‌دانستیم!!!
                                                                                                                          
      تازیانه‌اش می‌زدیم
                                   ناسزایش می‌گفتیم
                                                                   اما بی فایده بود


                                        او نای راه رفتن نداشت....
 

 امروز همان ارابه را
                          اسبی سرکش با خود می‌کشد
                         
                                       نوازشش می‌کنیم
                                                                   التماسش می‌کنیم!!!
                                          
                                                        اما بی فایده است
                                                                             

                                                      او بی افسار می‌تازد
                                                          
                            

            خر مهربانمان را کجا گم کردیم؟

                                                                                      واهه آرمن

پ.ن: اینجا تو آزمایشگاه من تو قسمت خودم یه کم دکوراسیون دادم....چند تا شمع و

کارت واینا...یه خر کوچولوی چوبی هم هست!

از این خرای غلتان مال اتاق بچه که تو کارتونای خارجی دیدیم...

من به شدت به این آقای خر  که با ماژیک آبی رنگش کردم علاقه و وابستگی پیدا کردم

و تا حالا هم آزاری ازش ندیدم!!!

 خلاصه که دوستش می‌دارم..!!!

    

  
نویسنده : مینا ; ساعت ۱۱:۱٤ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۸٧
تگ ها :