هلیای من! به من بازگرد....

 

تو یا انسان-به معنی متعالی آن- نیستی ویا همیشه مسئول سخنی هستی که جایی

 

 

به دلیلی بر زبان رانده ای.

 

 

"گفتیم وگذشت" فرزند ناجوانمردی ست....

 

                                                                 آتش بدون دود- نادر ابراهیمی

 

           

 

پ.ن1: مجموعه ٧ جلدی "آتش بدون دود " رو ٧ تیر ٨۴ از ٧ نفر از بهترین دوستام هدیه

 

تولد گرفتم...

 

تابستان ٨۵ وقت پیدا کردم که برم سراغش...و با لذتی وصف ناپذیر خوندمش....

 

همونموقع چند تا پست راجع بهش گذاشتم...

 

دیروز تو خونه در آخرین ساعات یکی دو ساعتی با دیوان شهریار سپری کردم و بعدش

 

 طبق عادت همیشگی نشستم به مرور جملاتی از آتش بدون دود که های لایتشون

 

 کردم....

 

اگه بگم این ٧ جلد درسی ترین کتابی بوده که در عمرم  خوندم باور می کنی؟

 

الان فهمیدم که "نادر ابراهیمی" هم رفته....

 

روحش شاد...

 

"یک عاشقانه آرام"  و "یک عاشقانه خیلی آرام"................

 

هرگز لحظاتی رو که با "بار دیگر شهری که دوست می داشتم" به من 20 ساله 

 

 بخشید فراموش نمی کنم...

 

بخواب هلیا.. دیر است...دود دیدگانت را آزار می دهد. دیگر دست هیچکس پنجره ات را..

  

پ.ن 2: دستمالهای مرطوب تسکین دهنده دردهای بزرگ نیستند...

 

  
نویسنده : مینا ; ساعت ۱٠:٥٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٩ خرداد ۱۳۸٧
تگ ها :