حوصله ندارم ری را...

دیر آمدی ری را...

باد آمد و همه رویا ها را با خود برد....

                

پ.ن: به اطلاع می‌رساند که این بلاگ از این پس دیگر آپ نخواهد شد و احتمال دارد که

 حتی تا چند روز دیگر به طور کامل منهدم شود....

ممنون از همه کسایی که تو این مدت بهم سر میزدن....

و همه اونایی که هر وقت بهشون گله می‌کردم که چرا خبری ازتون نیست جواب میدادن

 هر روز به وبت سر می‌زنم ولی کامنتم نمیاد...!

از این به بعد شاید لازم باشه گاهی حال همدیگه رو بپرسیم....

شاید مهمترین درسی در سه سال و اندی وب نویسی یاد گرفتم این باشه که الان دیگه

 می‌دونم آدم به کجا میرسه که وبلاگشو حذف می‌کنه...

و وقتی این کارو می‌کنه چه حسی داره....

وقتی که آدم دیگه حتی از دنیای مجازی هم فرار می‌کنه...

گفتم قبل از انهدام یه پست بذارم شاید کسی بخواد هنوز رو در و دیوار اینجا یادگاری

بنویسه.....

راستی نماز روزه‌هاتونم قبول...واسه منم دعا کنین...سر افطار...شاید آقای خدا شما رو

دوست داشته باشه....

دیگه خداحافظ دیگه.....بای بای

  
نویسنده : مینا ; ساعت ۱:۳۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳ شهریور ۱۳۸٧
تگ ها :