گفتا خوش آن کسان که دلی شادمان کنند.....

 

 گفتم کیم دهان و لبت کامران کنند               گفتا به چشم هرچه تو گویی چنان کنند

گفتم خراج مصر طلب می‌کند لبت               گفتا در این معامله کمتر زیان کنند

گفتم به نقطه دهنت خود که برد راه             گفت این حکایتیست که با نکته دان کنند

گفتم صنم پرست مشو  با صمد نشین        گفتا به کوی عشق هم این و هم آن کنند

گفتم هوای میکده غم میبرد زدل                 گفتا خوش آن کسان که دلی شادمان کنند

گفتم شراب و خرقه نه آیین مذهب است       گفت این عمل به مذهب پیر مغان کنند

 گفتم زلعل نوش لبان پیر را چه سود           گفتا به بوسه شکرینش جوان کنند

گفتم که خواجه کی به سر حجله می‌رود       گفت آن زمان که مشتری و مه قران کنند

گفتم دعای دولت او ورد حافظ است              گفت این دعا ملایک خفت آسمان کنند

پ.ن: یه اخلاق بدی که دارم اینه که نمیتونم فال نخرم...چشمک

       

  
نویسنده : مینا ; ساعت ۱٢:٠٥ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٥ آبان ۱۳۸٧
تگ ها :