ترسمت پای پيچ خويش شود آنهمه دامها که گستردی........!

 

                                

 

دیگر هیچ چیز مرا به سوی بلندیها نمی کشاند، زیرا من این بلندیها را خوب می شناسم. می شناسم و خواستارشان نیستم،

 برای اینکه در آن بالا دیگر نمی توانم دیده به سوی بالاتر بیفکنم.

                                                                             نیچه

.........................................................................................

من الان دقیقا تو روزایی ام که گفته بودم  به بهای بعضی چیزاحتما تحملشون می کنم.....من دارم این کارو می کنم....ولی.....

از وقتی اومدم خونه هنوزکارمهمی نکردم......دلم واسه حس مهم بودن تنگ شده.....نمی دونم چرا حس می کنم که دیگه تموم شده همه چی....

ولی مطمئنم که حتی اگه اینطوریم باشه باید از یه جایی شروع کنم...... و می کنم. من اصلا عوض نشدم. ولی همه چی جز من چرا؟ !!!......

اینجا گاهی اتفاقاتی میفته که من تا حد جنون عصبانی میشم...ولی میترسم از روزی که دیگه نه تنها ازاین چیزا عصبانی نشم، بلکه بهشون لبخند هم بزنم.

 مامان میگه: از همین حالا منطقی رفتار کن. تا بوده همین بوده....(به قول حسین" تا بیده همین بیده....!")

ولی من اینروزا همش خواب معامله گوسفند می بینم.

فعلا که خطر رفع شد......ولی میترسم اونروز دور نباشه......دیگه از هیچی تو دنیا اینقد نمی ترسم.

 

 

 

 

  
نویسنده : مینا ; ساعت ۱٢:٥۳ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ تیر ۱۳۸٥
تگ ها :