شمع من.....

 

       

 

شمع من با دگران انجمن آراسته ای؟          

                                             تا مراسوزدل افزوده و جان کاسته ای

آتشین سوز دلم چون نگدازد چون شمع 

                                             که به کام دگران انجمن آراسته ای

فتنه ننشسته درایام تو ازنو برخاست  

                                            نه عجب ازتو که خود فتنه نوخاسته ای

عذررسوایی خود خواهم اگر باردهی

                                           گرچه صد بارتوخود عذرمراخواسته ای

ای پریچهره به دیوانگیم افزوده است

                                           هر چه از سلسله زلف سیه کاسته ای

ماه من آنچه بر اندام تو ناموزون است

                                           پیرهن پاره مهری است که پیراسته ای

شهریارا چه شبی روزی ما شد یارب

                                          چشم درروی که بگشوده و برخاسته ای؟

                                       

                                                                       استاد  شهريار

 

 

  
نویسنده : مینا ; ساعت ٢:٠۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٤ تیر ۱۳۸٥
تگ ها :