..............کافيه

ریشه در گل فرو رفته بود. گل به او خندید....

ریشه دلش شکست. غصه خورد . خم شد. دق کرد و مرد....

در دلم کسی گفت:

گل اگر به ریشه خود خندید تیشه نمی خواهد.......

                                  

  
نویسنده : مینا ; ساعت ۱٠:٥۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٩ شهریور ۱۳۸٥
تگ ها :