سايه ای هم زانچه بودم نيستم......

                                        

...................................................................................

                   باز هم رويا

                                آن هم اينسان تيره و درهم

 بايد از داروی تلخ خواب

                             عاقبت بر زخم بيداری نهم مرهم

                      می فشارم پلکهای خسته را باز هم برهم........

                                                  باز هم بر هم..........

/ 2 نظر / 2 بازدید
neg

اين منم خسته در اين کلبه‌ي تنگ جسم درمانده‌ام از روح جداست من اگر سايه‌ي خويشم يارب روح آواره‌ي من کيست؟کجاست؟